srpski jezik u iščezavanju

Neugrožen, a pred iščezavanjem

Stručnjaci tvrde da srpski jezik ne spada u ugrožene svetske jezike, jer njime govori nekoliko miliona govornika. Da li je to zaista tako, najbolje je odgovor potražiti u praksi. Čak i površna analiza promene naziva ugostiteljskih objekata tokom pedesetak godina u glavnoj aleksinačkoj ulici, dovodi do nekih zaključaka.

Savremena upućenost na medije, bilo elektronske, bilo pisane, mnogo utiče na današnje govornike srpskog jezika, pa tako i na Aleksinčane. Jezik prepun tuđica, nepotrebnih dubleta nije odrednica samo govora Aleksinca, ali je vrlo interesantno sagledati jezik kao sredstvo prodaje. Svaki detalj dobre marketinške kampanje u saglasnosti je sa potrebama, navikama i interesovanjima kupaca, a najprimetnija privrženost kupcu ogleda se u jeziku medijske poruke. Najjasnija je medijska poruka u nazivu proizvoda, u ovom slučaju usluge, tj. nazivu lokala.

Pedesetih godina dvadesetog veka u Aleksincu je bilo samo nekoliko ugostiteljskih objekata koji su nosili naziv atraktivan njihovim mušterijama. Uglavnom su to nazivi okolnih geografskih lokaliteta, ali i imena vlasnika ili nešto što ih određuje – motel „Morava”, kafane „Ozren”, „Balkan”, „Bašta”, „Rudnik”, „Lovac” i „Srbija”, poslastičare „Vardar”, „Jagoda”, „Pelivan” i „Saša”.

Istorijski događaji devedestih godina ,,guraju” u zapećak ovakva nacionalna određenja, pa se pojavljuju malo drugačiji nazivi kafića, a kafane uglavnom zadržavaju isti naziv.

Ceo tekst Maje Radoman Cvetićanin, prof. srpskog jezika, možete pročitati u novom broju AL novina 

http://alpress.rs/files/Al%20novine.pdf

Postavi odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

11 + five =